Η Κούβα πιέζεται, η Κούβα ανθίσταται, Τάκης Πολίτης

Από σήμερα Δευτέρα 9/2 η πανεπιστημιακή εκπαίδευση στην Κούβα αλλάζει τρόπο υλοποίησης. Προχθές Παρασκευή, το Υπουργείο Ανώτατης Εκπαίδευσης εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναφέρει την ανάγκη συνέχισης του εκπαιδευτικού έργου, παρά την κλιμάκωση του οικονομικού και ενεργειακού πολέμου που επιβάλλουν οι ΗΠΑ στη χώρα, και τεκμηριώνει την αναγκαία αναδιοργάνωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας με αποκέντρωση των πανεπιστημιακών δραστηριοτήτων και την ορθολογική χρήση των ενεργειακών πόρων.

 

Η εκπαιδευτική διαδικασία, λοιπόν, μετατρέπεται σε ημιδιαζώσης, δηλ. τα μαθήματα που θα συνεχίσουν να γίνονται δια ζώσης θα είναι μόνο αυτά που η φυσιογνωμία τους το απαιτεί (πχ μαθήματα χειρουργικής της Ιατρικής Σχολής). Οι κύριοι τρόποι εργασίας θα είναι η εξ αποστάσεως εργασία και η τηλεργασία, όπου αυτό είναι δυνατό. Οι αλλαγές αυτές -που είχαν εφαρμοστεί και στην περίοδο του Covid- αφορούν μόνο στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση, ενώ τα μαθήματα της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης συνεχίζονται κανονικά με φυσική παρουσία των μαθητών στα σχολεία.

Η αναγκαία αυτή τροποποίηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας προέρχεται από τα πολύ περιορισμένα αποθέματα καυσίμων που διαθέτει πλέον η χώρα, μετά την απόφαση Τραμπ να κάνει ό,τι μπορεί για να εμποδίσει την εισαγωγή πετρελαίου στην Κούβα, σε συνδυασμό με την κρατική πρόνοια για δωρεάν μεταφορά στα ανώτατα ιδρύματα -με χρήση κρατικών λεωφορείων- φοιτητών, καθηγητών και προσωπικού, οι οποίοι στην πλειονότητά τους ζουν στην ίδια περιφέρεια, αλλά όχι και στην πόλη που εδρεύει το πανεπιστήμιο.

Στη Σάντα Κλάρα, το Universidad Central “Matra Abreu” de Las Villas -το πανεπιστήμιο που ανακήρυξε επίτιμο διδάκτορα τον Τσε και που έχω την τιμή να διδάσκω φέτος ως προσκεκλημένος καθηγητής- από την προηγούμενη Πέμπτη διέκοψε τη χρήση των πανεπιστημιακών λεωφορείων για την μεταφορά φοιτητών, καθηγητών και προσωπικού στο πανεπιστημιακό campus που βρίσκεται 9 χιλιόμετρα έξω από την πόλη. Θα ήθελα να υπενθυμίσω μια θερμή παράκληση που απεύθυνα πριν από 2 μήνες περίπου σε φίλους και φίλες που καταρχάς νοιώθουν αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες με την Κούβα, που εργάζονται σε φορείς του δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα που αντικατέστησαν πρόσφατα (ή πρόκειται να αντικαταστήσουν σύντομα) υπολογιστές τους και που μπορούν να αναλάβουν εκ μέρους του φορέα τους την απόφαση δωρεάς των μεταχειρισμένων αυτών υπολογιστών στο κουβανικό πανεπιστήμιο, να μου στείλουν σχετικό mail στο ppol@uth.gr

 

Η Κούβα πιέζεται, πιέζεται από τις ΗΠΑ, τον ιμπεριαλισμό, την αμερικάνικη νεοαποικιοκρατική αντίληψη και πρακτική. Πιέζεται σήμερα από έλλειψη καυσίμων, πιθανόν να πιεστεί αύριο και από έλλειψη τροφίμων. Όμως η Κούβα ανθίσταται, το φρόνημα του κουβανικού λαού είναι σταθερά υψηλό, «οι γκρίνγκος δεν θα υποτάξουν ποτέ το λαό μας» ακούω σε κάθε κουβέντα που ανοίγω εδώ.

Η Κούβα περνά tiempos difíciles, ίσως πιο δύσκολους και από αυτούς που ακολούθησαν την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, όπως είπε την περασμένη Πέμπτη ο Προέδρος της χώρας Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ σε συνέντευξή του σε διεθνή και εθνικά ΜΜΕ. Είναι η ώρα που η χώρα του Φιντέλ χρειάζεται, από κοντά ή από μακριά, την με κάθε τρόπο υποστήριξη και αλληλεγγύη μας, τουλάχιστον όσων από εμάς θεωρούμε ότι οι λαοί εξακολουθούν να έχουν το δικαίωμα να καθορίζουν το μέλλον τους και να μην το μαθαίνουν από λίστες τύπου Έπστιν.