Στην εκπομπη ΕΔΩ του Σταμάτη Ζαχαρου, στο One Channel, την Πεμπτη 9/7/2026, Αλέκος Χαλβατζής

Αλληλεγγύη με την Κούβα στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ της Αθήνας, Αλέκος Χαλβατζής

Καταρχάς εκ μέρους του Πολιτιστικού Συλλόγου Χοσέ Μαρτί – Αλληλεγγύη με την Κούβα ευχαριστούμε για την ευκαιρία να πούμε δυο λόγια για την Κούβα στην πολύ ενδιαφέρουσα σημερινή συζήτηση* .

Η Κούβα βρίσκεται σε ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ εδώ και 66 χρόνια. Ο αποκλεισμός είναι εμπορικός, οικονομικός και χρηματοπιστωτικός. Τον επιβάλλουν μονομερώς οι ΗΠΑ σχεδόν αμέσως μετά τη Νίκη της Επανάστασης. Το “συρματόπλεγμα” του αποκλεισμού ξεκίνησε να πλέκεται τον Οκτώβρη του 1960 με απαγόρευση στις εξαγωγές προς την Κούβα, αλλά πυκνώνει διαρκώς χρόνο με τον χρόνο, εμποδίζοντας πλέον τα πάντα. Στόχος είναι να “στραγγαλιστεί” ο λαός της Κούβας και η Επανάσταση του.

Ο αποκλεισμός αποτελεί κατάφωρη, μαζική και συστηματική παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των Κουβανών και είναι αντίθετος με το Διεθνές Δίκαιο. Επί 34 χρόνια η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, κάθε χρόνο, ψηφίζει συντριπτικά υπέρ της άρσης του αποκλεισμού – αλλά οι ΗΠΑ αγνοούν προκλητικά αυτές τις αποφάσεις. Επομένως ο αποκλεισμός είναι παράνομος, εγκληματικός, δολοφονικός και πλέον ξεκάθαρα γενοκτονικός. Το σωρευτικό κόστος για την οικονομία της Κούβας ξεπερνά τα 2 τρισ. δολάρια (7 φορές το ΑΕΠ της Ελλάδας και πολύ περισσότερες το ΑΕΠ της Κούβας).

Ο αποκλεισμός είναι μονομερής απόφαση των ΗΠΑ. Όμως οι ΗΠΑ, λόγω της τεράστιας οικονομικής, στρατιωτικής και διπλωματικής ισχύος τους, τον επιβάλλουν σε κράτη, οικονομικές οντότητες και άτομα σε όλο τον κόσμο τιμωρώντας με πρόστιμα και κυρώσεις όποιον τολμά να συναλλάσσεται με την Κούβα. Οι ελληνικές κυβερνήσεις και η ΕΕ πρακτικά δεν αμφισβητούν τον αποκλεισμό (παρά τα όποια κατά καιρούς υποκριτικά ευχολόγια) ακόμα και όταν αυτός πλήττει συμφέροντα πολιτών τους.  Πριν 10 μέρες το Ευρωκοινοβούλιο επικύρωσε με ισχνή πλειοψηφία ένα κατάπτυστο κείμενο που παραβλέποντας τον αποκλεισμό λέει ότι ο κουβανικός λαός υποφέρει λόγω της αποτυχίας του κομμουνιστικού μοντέλου, ενώ ανακυκλώνει όλα τα παραμύθια περί δικτατορίας, παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων κλπ. Τελικά καλεί σε ανατροπή της επανάστασης και παράδοση της Κούβας. Το ευρωκοινοβούλιο παρέχει δηλαδή ηθική και πολιτική νομιμοποίηση στον αποκλεισμό και τις επεμβάσεις.

Η Κούβα βρίσκεται στην πιο δύσκολη στιγμή της Ιστορίας της.

Η Κούβα επιβιώνει, όλα αυτά τα χρόνια, προσπαθώντας να χτίζει με αξιοπρέπεια σχέσεις με κάθε χώρα και οικονομική οντότητα που είναι διατεθειμένη να πάει κόντρα στις απειλές των ΗΠΑ. Εδώ και έξι (6) μήνες ο αποκλεισμός έχει μετατραπεί σε πραγματική πολιορκία. Μετά την παράνομη απαγωγή του Προέδρου της Βενεζουέλας στις 3 Γενάρη και την επιβολή περικύκλωσης και κηδεμονίας στη Βενεζουέλα, αλλά και με τις τρομακτικές κυρώσεις σε άλλα κράτη (π.χ. Μεξικό) οι ΗΠΑ κατάφεραν να αποκλείσουν εντελώς την πρόσβαση της Κούβας σε καύσιμα. Εδώ και έξι (6) μήνες στην Κούβα έχει φτάσει μόνο ένα τάνκερ με πετρέλαιο, ικανό να καλύψει τις ανάγκες της χώρας για ελάχιστες βδομάδες.

Ο λαός της Κούβας ζει με συνεχείς διακοπές στην ηλεκτροδότηση και υδροδότηση, και τεράστια προβλήματα στις συγκοινωνίες. Εργοστάσια και τρακτέρ δε λειτουργούν. Δεκάδες χιλιάδες τακτικά χειρουργεία αναβάλλονται λόγω των διακοπών ρεύματος (γίνονται μόνο τα απολύτως επείγοντα). Ασθενείς υποφέρουν ή και πεθαίνουν αφού δεν μπορούν να εισαχθούν απαραίτητα φάρμακα.

Η Κούβα είναι ταυτισμένη με την αλληλεγγύη που παρείχε αδιάλειπτα από τη νίκη Επανάστασης. Αλληλεγγύη κάθε είδους προς όλο τον κόσμο. Αλληλεγγύη που ποτέ δε ζήτησε να της ξεπληρώσουμε, όμως:

Η Κούβα μας χρειάζεται πιο πολύ από ποτέ…
αλλά στον ζοφερό κόσμο που ζούμε
και εμείς χρειαζόμαστε την Κούβα πιο πολύ από ποτέ!

Ø Ενίσχυσε την εκστρατεία οικονομικής βοήθειας του mediCubaEuropa για προμήθεια φαρμάκων, ιατρικού εξοπλισμού, και φωτοβολταϊκών για εγκατάσταση σε δομές υγείας της Κούβας.

Ø Γίνε πομπός της αλήθειας της Κούβας ενάντια στην εκστρατεία παραπληροφόρησης και συκοφαντίας

Ø Ταξίδεψε στην Κούβα για να τη γνωρίσεις και να τη στηρίξεις.
Είτε ως τουρίστας/στρια, είτε με τις μπριγάδες (δηλαδή τις αποστολές εθελοντικής εργασίας, γνωριμίας και αλληλεγγύης)

Ø Κατάγγειλε τον αποκλεισμό όπου μπορείς: στον προσωπικό σου κύκλο, στον χώρο δουλειάς σου, στα social media, οργάνωσε μια εκδήλωση με τη συλλογικότητα ή φορέα που ανήκεις.

Ø Γράψου στη λίστα επικοινωνίας μας ή γίνε και μέλος του Συλλόγου μας

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

« ΑΡΣΗ ΤΩΡΑ του παράνομου και απάνθρωπου αποκλεισμού που έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ στην Κούβα.

« Να αποχωρήσουν οι ΗΠΑ από τη ναυτική βάση του Γουαντάναμο, την οποία κατέχουν παράνομα.

« Τέρμα στη συκοφαντική εκστρατεία και την υποστήριξη υπονομευτικών ενεργειών κατά της Κούβας.

« Αφαίρεση της Κούβας από την αυθαίρετη και απαράδεκτη λίστα των ΗΠΑ με «κράτη που» τάχα «στηρίζουν την τρομοκρατία»

« Αποζημίωση της Κούβας για τις οικονομικές επιπτώσεις των ανωτέρω.

« Τερματισμό της ανοχής της ΕΕ στον αποκλεισμό, και της συνενοχής της στη συκοφάντηση της Κούβας.

Κλείνοντας

Γνώμη μου είναι ότι η αλληλεγγύη μας με έναν λαό ή και μια χώρα ενάντια στις επεμβάσεις του ιμπεριαλισμού δεν θα έπρεπε να εξαρτάται από το βαθμό συμφωνίας μας με τις πολιτικές επιλογές του λαού ή της χώρας.  Οφείλουμε να καταγγείλουμε τις κυρώσεις και επεμβάσεις ακόμα και όταν διαφωνούμε με ένα κίνημα, μια κυβέρνηση ακόμα και με ένα καθεστώς. Συχνά όμως τα αλληλέγγυα αντανακλαστικά μας αμβλύνονται όταν με κάτι διαφωνούμε. Ο χρόνος της σημερινής παρέμβασης δεν επιτρέπει να τεκμηριώσω τα τελευταία λόγια μου, όμως θα αναφερθώ έστω επιγραμματικά επειδή υπάρχει αρκετός κόσμος ακόμα και αριστερός κινηματικός που προβληματίζεται ή και αποδέχεται κομμάτια της προπαγάνδας του ιμπεριαλισμού για την Κούβα. Η Κούβα είναι η πιο ελεύθερη και δημοκρατική χώρα, όχι μόνο της Αμερικάνικης Ηπείρου αλλά και ολόκληρης της ανθρωπότητας. Είναι υπόδειγμα λαϊκής συμμετοχής. Είναι εντυπωσιακό το ότι ακόμα και σήμερα σε συνθήκες πολιορκίας πάνω από 8 στους 10 κουβανούς/ες   παρά την όποια δίκαια γκρίνια κ κριτική κάνουν απολύτως ελεύθερα σε επιλογές της κυβέρνησής τους αισθάνονται την επανάσταση δική τους υπόθεση και λένε χαρακτηριστικά «ό,τι και να γίνει, δεν παραδινόμαστε, δε θα ξαναγίνουμε μπουρδέλο των γιάνκηδων». Ξέρω ότι δεν είναι στο πρόγραμμα να δεχτώ ερωτήσεις, όμως όποιος/α θέλει ευχαρίστως να τα πούμε στο τραπεζάκι μας και θα χαρώ πολύ το Φεστιβάλ να φιλοξενήσει κάποια στιγμή και μια συζήτηση επικεντρωμένη στην Κούβα όπου μπορούμε να εξαντλήσουμε κάθε απορία ή σκέψη. Καλή δύναμη και καλό αγώνα

* Παρέμβαση του ΠΣΧΜ στη συζήτηση «Οι ΗΠΑ των αντιστάσεων: ο κόσμος του αγώνα ενάντια στον τραμπισμό»,   3/7/2026

Η Κούβα αντέχει και οι εχθροί της παραληρούν, Βαγγέλης Γονατάς

Γιατί μας μισούν τόσο; 

Γιατί τιμωρούν τον λαό της Κούβας;

Γιατί θέλουν να καταστρέψουν μια χώρα που δεν έχει πετρέλαιο για να κλέψουν;

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, έχει περάσει σχεδόν μισός χρόνος χωρίς πετρέλαιο και η χώρα στέκεται όρθια, πληγωμένη, αλλά όρθια. Σκεφτείτε τι έγινε στην Αθήνα όταν σε μια χιονόπτωση αντιμετωπίσαμε 12 και πλέον ώρες διακοπές ρεύματος. Οι ειδικοί δυσκολεύονται να εξηγήσουν το «φαινόμενο Κούβα» και για άλλη μια φορά σκίζουν τα πτυχία τους.

Το 1959 η Κούβα έπαψε να είναι πίσω αυλή. Αυτό δεν της συγχωρέθηκε ποτέ, Γιώργος Κατσαΐτης

Ο Φιντέλ Κάστρο μετά την επικράτηση της Κουβανικής Επανάστασης το 1959. Η μορφή του εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς τόσο για τους υποστηρικτές όσο και για τους επικριτές της επανάστασης, σχεδόν επτά δεκαετίες μετά την ανατροπή του καθεστώτος Μπατίστα.

Το 1959 η Κούβα έπαψε να είναι πίσω αυλή. Αυτό δεν της συγχωρέθηκε ποτέ

Αποστολή στην Κούβα που δεν παραδίνεται! , Λίτσα Φρυδά

«Ζωντανές η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η αλληλεγγύη και η αισιοδοξία»

Μπριγάδα στην Κούβα 

Η αφήγηση του Δημήτρη Ζ. που συμμετείχε στην πρόσφατη μπριγάδα αλληλεγγύης του συλλόγου Χοσέ Μαρτί στην Κούβα, με αφορμή την Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση, είναι γεμάτη εικόνες και έντονα συναισθήματα. Περιγράφει την εμπειρία ως «βαθιά συγκλονιστική», «ένα ταξίδι που αλλάζει τη ζωή σου, τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεσαι την καθημερινότητα, τις δυσκολίες της ζωής αλλά και τους κοινωνικούς αγώνες», υπογραμμίζοντας τη σημασία της φετινής αποστολής, μέσα σε συνθήκες κλιμάκωσης της αμερικανικής επιθετικότητας απέναντι στην Κούβα.

Μπριγάδα 1η Μάη 2026, Αγγελική Βατικιώτη

Η Αγγελική Βατικιώτη, η δεύτερη ομιλήτρια, η οποία συμμετείχε στη Μπριγάδα της Πρωτομαγιάς που πήγε στην Κούβα, μετέφερε τις εμπειρίες της από το πρωτόγνωρο αυτό ταξίδι έμπρακτης αλληλεγγύης στο νησί.

Όπως ανέφερε, η συμμετοχή στη Μπριγάδα «ήταν το ελάχιστο που θα μπορούσαμε να κάνουμε για να δείξουμε την αλληλεγγύη μας σε έναν λαό που εδώ και δεκαετίες μας δείχνει τον φωτεινό δρόμο του σοσιαλισμού, της επανάστασης και του αγώνα κατά του ιμπεριαλισμού».