Νέο βιβλίο “Κόκκινη Ζώνη: Η Κούβα και η μάχη ενάντια στον έμπολα στη Δυτική Αφρική” - Νατάσα Τερλεξή

Μία “εξαιρετική αφήγηση της αλληλεγγύης και του διεθνισμού που είναι η καρδιά της Κουβανικής Επανάστασης”. 

Στη συνέχεια δημοσιεύουμε τον πρόλογο του “Κόκκινη Ζώνη: Η Κούβα και η μάχη ενάντια στον έμπολα στη Δυτική Αφρική” του Ενρίκε Ουμπιέτα Γκόμεζ, το οποίο δημοσιεύτηκε πρόσφατα στα αγγλικά και ισπανικά από τις εκδόσεις Pathfinder Press.

Του Ρόχερ Καλέρο και της Μαίρη-Άλις Ουότερς

Το “Κόκκινη Ζώνη: Η Κούβα και η μάχη ενάντια στον έμπολα στη Δυτική Αφρική” δεν είναι ένα βιβλίο που αναφέρεται σε γιατρούς, επιδημίες ή φροντίδα υγείας, όσο θεμελιώδη κι αν είναι αυτά τα θέματα στην εξαιρετική αφήγηση που είσαστε έτοιμοι να διαβάσετε. Πάνω απ' όλα, το βιβλίο αφορά “την αλληλεγγύη και τον διεθνισμό που είναι η καρδιά της Κουβανικής Επανάστασης”, όπως σημείωσε ο συγγραφέας Ενρίκε Ουμπιέτα μιλώντας στο κοινό που παρευρέθηκε στη παρουσίαση του έργου στην Αβάνα τον Φεβρουάριο του 2016.

Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2014, η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας και οι  κυβερνήσεις τριών χωρών της Δυτικής Αφρικής – Λιβερία, Σιέρα Λεόνε και Γουινέα –  απηύθυναν διεθνείς εκκλήσεις βοήθειας για την καταπολέμηση της μεγαλύτερης επιδημίας που είχε μέχρι τότε καταγραφεί του θανατηφόρου ιού έμπολα. Σε αντίθεση με την αδύναμη, αδιάφορη και μουδιασμένη αντίδραση καπιταλιστικών δυνάμεων όπως οι ΗΠΑ, Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο, η επαναστατική κυβέρνηση της Κούβας ενήργησε γρήγορα.

ΧΟΣΕ ΜΑΡΤΙ: ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ - Μαρία Καλύβα

«Είναι μια προσφορά από τον έναν λαό στον άλλον» μας είπε κλείνοντας την κουβέντα. Και αυτή η φράση που δεν διευκρίνιζε από ποιον λαό προς ποιον είναι η προσφορά, γιατί έτσι είναι οι πράξεις ανάμεσα στους λαούς, χωρίς αρχή και τέλος, με συνεχή εναλλαγή πομπού και δέκτη, μας άγγιξε ιδιαίτερα. Η Κούβα μας ανοίγει την καρδιά της μέσα από τον εθνικό της ήρωα κι εμείς την καρδιά της πρωτεύουσας για να την υποδεχτούμε όπως της πρέπει. 

Από τις 13 μέχρι τις 26 Μαρτίου μια ξεχωριστή έκθεση θα λειτουργήσει στην Αθήνα. Βαλμένη στον κεντρικό σταθμό του μετρό στο Σύνταγμα, θα είναι προσιτή στα μάτια των Αθηναίων. Όμως εκείνο που ζητάει αυτή η έκθεση φωτογραφίας, δεν είναι το αυτονόητο. Δε ζητάει μόνο να τη δούμε, μα και να την αισθανθούμε. Το μαρτυράει ο τίτλος της: ΧΟΣΕ ΜΑΡΤΙ – ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ. Είναι μια έκθεση που γεννήθηκε πριν 200 χρόνια, μαζί με την Ελληνική Επανάσταση, μαζί με τον Κουβανό επαναστάτη Χοσέ Μαρτί. 

Χαιρετισμός ΠΣΧΜ στην εκδήλωση για τα 61 χρόνια της Κουβανικής Επανάστασης - Άντα Τζουγκράκη

Στην αρχή της χρονιάς συμπληρώθηκαν 61 χρόνια κουβανικής επανάστασης. Την 1η Ιανουαρίου 1959 – η επανάσταση άνοιξε έναν νέο ελπιδοφόρο δρόμο στην Αμερικανική Ήπειρο και παραμένει ζωντανή και αγωνιζόμενη, αποτελώντας παράδειγμα και ελπίδα για τους λαούς όλου του κόσμου.

Ο Φιντέλ Κάστρο, ο Τσε Γκεβάρα και οι κουβανοί επαναστάτες με τη στήριξη των εργαζόμενων μαζών της Κούβας ανέτρεψαν τον υποστηριζόμενο από τις ΗΠΑ δικτάτορα Φουλχένσιο Μπατίστα, πήραν την εξουσία και σχημάτισαν τη δική τους κυβέρνηση.
 

Μετά από δύο απελευθερωτικούς πολέμους ολοκλήρωσαν την εθνική απελευθέρωση καταφέρνοντας να συνενώσουν τη σκέψη του Χοσέ Μαρτί με τη σύγχρονη επαναστατική σκέψη και δράση, αποδεικνύοντας ότι δεν μπορεί να υπάρξει εθνική χωρίς κοινωνική απελευθέρωση. Το σύνθημα Πατρίδα ή Θάνατος, “Patria o muerte” εξέφρασε με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο την επαναστατική ενότητα του εργαζόμενου λαού.

Ομιλία πρέσβειρας Δημοκρατίας της Κούβας στην εκδήλωση του ΠΣΧΜ για τα 61 χρόνια της Κουβανικής Επανάστασης - Zelmys Maria Dominguez Cortina

Ευχαριστώ τον Πολιτιστικό Σύλλογο Χοσέ Μαρτί – Αλληλεγγύη με την Κούβα για την διοργάνωση αυτής της εκδήλωσης, αλλά και το ASCLAYE που στηρίζει πάντοτε. Με μεγάλη χαρά παρευρίσκομαι σε αυτό το κέντρο διάδοσης του πολιτισμού της Δικής μας Αμερικής που διατηρεί τις ρίζες των λαών μας, γιορτάζοντας την 61η επέτειο της νίκης της Κουβανικής Επανάστασης και την επέτειο των 167 χρόνων από την γέννηση του Εθνικού Ήρωα της Κούβας, Χοσέ Μαρτί.

Όπως είπε ο πρόεδρός μας, ο Μιγκέλ Ντίας Κανέλ : «Αν κάτι μπορεί να εξηγήσει τα 61 χρόνια αντίστασής μας, είναι καταρχήν η ενότητα, που αποτέλεσε τη μεγάλη σημαία του αγώνα του Μαρτί και το νικηφόρο έργο του Φιντέλ. Καθώς και η εκπαίδευση και ο πολιτισμός ως στήριξη αυτής της ενότητας, που είναι οι παράγοντες εκείνοι, που την έχουν κάνει ανίκητη, ανυπέρβλητη». 

Aπό τις 10 Οκτώβρη 1868 στην 1η Γενάρη 1959: Mία και μόνη Επανάσταση - Βαγγέλης Γονατάς

(Μετάφραση)  

Η Κούβα είναι η δεύτερη  γη που ανακάλυψε ο Χριστόφορος Κολόμβος στις 27 Οκτώβρη του 1492, όταν αποβιβάστηκε σε μια ακτή  της παλιάς επαρχίας Oriente (σημερινό Σαντιάγκο, Μπαγιάμο, Ολγίν).

Όταν ήρθαν οι ισπανοί κατοικούσαν στο έδαφος του νησιού, τρείς ομάδες ιθαγενών με χαμηλό επίπεδο ανάπτυξης. Μεταξύ τους υπήρχαν διαφορετικές κουλτούρες, και από ορισμένους ιστορικούς ονομάστηκαν: Taynos, Siboneyes (Ciboneyes) και Guanajatabeyes. Ήταν ένας λαός φιλόξενος, εργατικός και ειρηνικός.

Η κατάκτηση ξεκίνησε το 1510  από τον Diego Velazquez ο οποίος κατέλαβε όλο το έδαφος του νησιού, υποτάσσοντας τους indios, τους οποίους «εκχριστιάνισε» επιβάλλοντας την καθολική θρησκεία. Ταυτόχρονα, ερευνώντας αν υπήρχε χρυσός  ίδρυσε  και τα πρώτα έξι χωριά.

Παρά τον ειρηνικό χαρακτήρα των ιθαγενών, η κατάκτηση χαρακτηρίστηκε από αδικαιολόγητες και απάνθρωπες καταχρήσεις και εγκλήματα που προκάλεσαν την εξέγερση κάποιων από αυτούς.   

Λατινική Αμερική: Η αυγή θα έρθει από τη Δύση; - Δημήτρης Καλτσώνης

Δεν μπορεί να γνωρίζει κανείς αν το νέο επαναστατικό κύμα θα έρθει από τη Λ. Αμερική. Το βέβαιο είναι ότι για μια σειρά κοινωνικο-οικονομικούς, ιστορικούς, πολιτιστικούς λόγους η περιοχή αυτή είναι η πιο δραστήρια κοινωνική εστία εδώ και 60 τουλάχιστον χρόνια.

Η τρέχουσα περίοδος χαρακτηρίζεται από δύο στοιχεία: την ένταση της επίθεσης των ΗΠΑ και των ντόπιων ολιγαρχιών και τους επίμονους λαϊκούς αγώνες που έρχονται να απαντήσουν σε αυτή την επίθεση και να αμφισβητήσουν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων. 

Η ένταση της επίθεσης των ΗΠΑ και των ντόπιων ολιγαρχιών τροφοδοτείται από την ίδια την οικονομική κρίση. Οι ΗΠΑ επιχειρούν την ολοκληρωτική επαναφορά του δόγματος Μονρόε. Ο πρώτος στόχος είναι ο (επαν)έλεγχος των πλουτοπαραγωγικών πηγών της περιοχής (π.χ. πετρέλαιο της Βενεζουέλας, λίθιο της Βολιβίας), η επιβεβαίωση και η εμβάθυνση της επικυριαρχίας τους στην περιοχή, κάτι που έχουν βαθύτατη ανάγκη καθώς τόσο στη λατινοαμερικανική υποήπειρο όσο και παγκόσμια παραγκωνίζονται από άλλες ανερχόμενες μεγάλες δυνάμεις, ενώ παράλληλα αμφισβητείται ο ρόλος τους στην ίδια τη Λ. Αμερική από λαούς και κυβερνήσεις.