Στη χώρα μας (και όχι μόνο) οι νεοφιλελέδες δεν μπορούν να κρύψουν την ενόχληση και τον εκνευρισμό τους. Αυτό λειτουργεί σαν καταλύτης και γιγαντώνει την αλληλεγγύη, η αντίθεση των «Μένουμε Ευρώπη / Παραμένουμε ΗΠΑ /Ξεμένουμε Ισραήλ» είναι εγγύηση ότι κάτι καλό γίνεται.
Έτσι, δεκάδες εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν και πραγματοποιούνται σε όλη τη χώρα, με προσκεκλημένο τον πρέσβη της Κούβας.
Η μεγάλη συναυλία με τη Λαϊκή Ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης που έγινε στις 22 Μάρτη στο Πάρκο Ελευθερίας στην Αθήνα ήταν μια στιγμή κορύφωσης αυτής της δράσης που έδειξε τον δρόμο για τη συνέχεια. Η διοργάνωσή της από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Χοσέ Μαρτί (ΠΣΧΜ), την Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ) και 45 εργατικά σωματεία, οργανώσεις αλληλεγγύης και άλλες συλλογικότητες, έδειξε ότι η αλληλεγγύη είναι υπόθεση όλων των κοινωνικών οργανώσεων και όχι μόνο των οργανώσεων αλληλεγγύης.
Η αλληλεγγύη που εκδηλώνεται προς υποστήριξη της Κούβας έχει ξεφύγει αποφασιστικά από το πεδίο της ιδεολογίας και της ανάλυσης. Παίρνει πολύ πρακτικά χαρακτηριστικά, όπως πολύ πρακτικές είναι και οι ανάγκες του νησιού. Ο κόσμος προσφέρει από το υστέρημά του, συγκεντρώθηκαν μεγάλες ποσότητες φαρμάκων, που ένα μέρος του έφτασε ήδη στην Κούβα, ενώ οι αποστολές συνεχίζονται. Προς το παρόν σταματήσαμε να μαζεύουμε φάρμακα, καθώς η ποσότητα που μπορούμε να μεταφέρουμε υπερκαλύφθηκε πολύ σύντομα.
Συνεχίζουμε να μαζεύουμε και να στέλνουμε χρήματα για την προμήθεια και εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε δομές του δημόσιου συστήματος υγείας της Κούβας. 200 κιλά φαρμακευτικού υλικού και 15.000 ευρώ για φωτοβολταϊκά στα νοσοκομεία της Κούβας από το March to Gaza Greece.
Μια εξαιρετική «καταδρομική ενέργεια αλληλεγγύης» πραγματοποιήθηκε κατά τα πρότυπα του March to Gaza με άξια ελληνική συμμετοχή. 630 ακτιβιστές από 33 χώρες, συγκρότησαν το διεθνές καραβάνι Nuestra America Convoy και έφτασαν στην Αβάνα αυτές τις μέρες, μεταφέροντας περισσότερο από 20 τόνους φαρμακευτικό υλικό. Η απόβαση αλληλεγγύης έγινε από θαλάσσης, με έναν στολίσκο που ξεκίνησε από το Μεξικό (όπως η Γκράνμα κάποτε) και από αέρος από Ευρώπη (Ιταλία) και ΗΠΑ (Μαϊάμι) με 100 ακτιβιστές σε κάθε πτήση που μετέφεραν φάρμακα. Και το τσουνάμι μόλις ξεκίνησε…
Στις 24 Ιανουαρίου του 1972, ιδρύεται από το ICAP (Kουβανικό Ινστιτούτο Φιλίας των Λαών) το Διεθνές Κάμπινγκ Χούλιο Αντόνιο Μέγια. Οι εγκαταστάσεις χτίστηκαν από μια μπριγάδα νεολαίων και φοιτητών από 28 χώρες που επισκέφτηκαν την Κούβα και προσέφεραν εθελοντική εργασία. Τότε ο Φιντέλ Κάστρο πρότεινε να μονιμοποιηθούν οι μπριγάδες, να γίνουν μόνιμος θεσμός αλληλεγγύης. Από τότε, περισσότεροι από 100.000 μπριγαδίστες έμειναν σε αυτές τις εγκαταστάσεις, ποτίζοντας τα χωράφια με τον ιδρώτα τους και τσιμεντάροντας ανεξίτηλα στον χρόνο την αλληλεγγύη στην Κούβα. Η παράδοση συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας, πάνω από 20 Ελληνίδες και Έλληνες συμμετέχουν κάθε χρόνο στον επαναστατικό αυτό θεσμό αλληλεγγύης. Τελευταία φορά ήταν τον περασμένο Δεκέμβριο (18μελής αντιπροσωπεία).
Φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννηση (1926) του Φιντέλ Κάστρο και οι μπριγάδες είναι αφιερωμένες σε αυτή την επέτειο. Προετοιμάζεται το καλοκαίρι (2 έως 20 Αυγούστου) δυναμική ελληνική απόβαση αλληλεγγύης στην Κούβα. Επισκεφθείτε και γνωρίστε την Κούβα από πρώτο χέρι. Αξίζει τον κόπο. Το ταξίδι στην Κούβα είναι πράξη αλληλεγγύης, πράξη επαναστατική. Πολύ περισσότερο η γνωριμία της πραγματικότητας του νησιού μέσα από μια μπριγάδα. Τολμήστε το άφοβα. (πληροφορίες: josemarti.gr).
Ένα τσουνάμι αλληλεγγύης με την Κούβα | Εφημερίδα η Εποχή
*Ο Βαγγέλης Γονατάς είναι μέλος του Πολιτιστικού Συλλόγου Χοσέ Μαρτί ~ Αλληλεγγύη με την Κούβα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου