ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΕΛΑΝΔΡΙΑΣ

TΑΚΗΣ ΒΑΜΒΑΚΙΔΗΣ

Το «ιατρικό θαύμα» της Κούβας - Χρήστος Κεφαλής

Προ ημερών, στις 7/4/2020, δημοσιεύθηκε στη Καθημερινή ένα ατυχές άρθρο της Μαρίας Αθανασίου «Ήρωες ή μισθοφόροι;», με θέμα τους γιατρούς της Κούβας[1]. Η αρθρογράφος, αφού αναφέρεται στην άφιξη Κουβανών γιατρών στην Ιταλία σε αποστολή για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορονοϊού, αναρωτιέται, ούτε λίγο ούτε πολύ, αν οι διεθνείς αποστολές και η συνεργασία της Κούβας με άλλες χώρες στον τομέα της υγείας αντιπροσωπεύει πραγματική βοήθεια ή πρόκειται για εκμετάλλευση από την Κούβα του ανθρώπινου πόνου των ασθενών:

«Την ίδια στιγμή, όμως, που η κουβανική κυβέρνηση διαφημίζει αυτή την παράδοση αλληλεγγύης προς τους συνανθρώπους σε κάθε γωνιά της Γης, δρέποντας συχνά πολιτικά οφέλη από αυτή την πρωτότυπη ιατρική διπλωματία, μαρτυρίες από πρώην μέλη του “στρατού” κάνουν λόγο για εκμετάλλευση και για επικερδείς μπίζνες με αντικείμενο τον ανθρώπινο πόνο, που φέρνει στα κρατικά ταμεία δισεκατομμύρια δολάρια».

Θα μπορούσε βέβαια να σχολιάσει κανείς ποικιλότροπα αυτές τις εκτιμήσεις της αρθρογράφου. Από την τοποθέτησή της, μοιάζει να συνάγεται ότι η Κούβα εκμεταλλεύεται τον ανθρώπινο πόνο στέλνοντας γιατρούς στην Ιταλία, ενώ οι ΗΠΑ που δεν στέλνουν σέβονται τον ανθρώπινο πόνο και απέχουν από την εκμετάλλευσή του. Με αυτή τη λογική θα μπορούσε να αποδείξει κανείς ότι τα δεκάδες εκατομμύρια ανασφάλιστοι στις ΗΠΑ ή η φτωχολογιά στις υποβαθμισμένες συνοικίες του Παρισιού ή οι άστεγοι των μεγαλουπόλεων σε όλο τον κόσμο, είναι τυχεροί όταν αρρωσταίνουν και πεθαίνουν χωρίς ιατρική φροντίδα, γιατί έτσι αποφεύγουν τον κίνδυνο να τους εκμεταλλευτούν οι Κουβανοί γιατροί ή οι γιατροί των χωρών τους.

Ωστόσο, δεν θα επιμείνουμε σε αυτή τη γραμμή σχολιασμού. Παίρνοντας αφορμή από το άρθρο της Καθημερινής θα παραθέσουμε στη συνέχεια ορισμένα στοιχεία για το σύστημα υγείας της Κούβας και τη συνεισφορά της στην ιατρική περίθαλψη παγκόσμια, αλλά και ορισμένες μαρτυρίες από παρατηρητές που κάθε άλλο παρά μεροληπτικοί υπέρ της μπορεί να θεωρηθούν.

“Parole” - το (βορειο)αμερικάνικο πρόγραμμα εξαγοράς Κουβανών γιατρών - Βαγγέλης Γονατάς

Στις 16/11/2014 το editorial της νεοϋορκέζικης εφημερίδας The New York Times περιγράφει το πρόγραμμα Cuban Medical Professional Parole Program - CMPPP (Πρόγραμμα επιτήρησης κουβανών ιατρικών επαγγελματιών), το οποίο ξεκίνησε το 2006 επί προεδρίας Τζόρτζ Μπους του νεότερου, στα πλαίσια της εντατικοποίησης του οικονομικού πολέμου κατά της Κούβας με στόχο την αποδυνάμωση του επιστημονικού δυναμικού της χώρας. Πρόκειται ουσιαστικά για μια ακόμα εχθρική μεθόδευση των ΗΠΑ εναντίον της Κούβας, με στόχο την ανατροπή της σοσιαλιστικής κυβέρνησης.

Στόχος του προγράμματος ήταν να δελεάσει κουβανούς ιατρούς που υπηρετούν σε ανθρωπιστικές αποστολές στο εξωτερικό να αυτομολήσουν στις ΗΠΑ, μέσω των κατά τόπους αμερικανικών πρεσβειών και πρώτος επικεφαλής τοποθετήθηκε ο σκληροπυρηνικός κουβανός εξόριστος Εμίλιο Γκονσάλες . 

Νέο βιβλίο “Κόκκινη Ζώνη: Η Κούβα και η μάχη ενάντια στον έμπολα στη Δυτική Αφρική” - Νατάσα Τερλεξή

Μία “εξαιρετική αφήγηση της αλληλεγγύης και του διεθνισμού που είναι η καρδιά της Κουβανικής Επανάστασης”. 

Στη συνέχεια δημοσιεύουμε τον πρόλογο του “Κόκκινη Ζώνη: Η Κούβα και η μάχη ενάντια στον έμπολα στη Δυτική Αφρική” του Ενρίκε Ουμπιέτα Γκόμεζ, το οποίο δημοσιεύτηκε πρόσφατα στα αγγλικά και ισπανικά από τις εκδόσεις Pathfinder Press.

Του Ρόχερ Καλέρο και της Μαίρη-Άλις Ουότερς

Το “Κόκκινη Ζώνη: Η Κούβα και η μάχη ενάντια στον έμπολα στη Δυτική Αφρική” δεν είναι ένα βιβλίο που αναφέρεται σε γιατρούς, επιδημίες ή φροντίδα υγείας, όσο θεμελιώδη κι αν είναι αυτά τα θέματα στην εξαιρετική αφήγηση που είσαστε έτοιμοι να διαβάσετε. Πάνω απ' όλα, το βιβλίο αφορά “την αλληλεγγύη και τον διεθνισμό που είναι η καρδιά της Κουβανικής Επανάστασης”, όπως σημείωσε ο συγγραφέας Ενρίκε Ουμπιέτα μιλώντας στο κοινό που παρευρέθηκε στη παρουσίαση του έργου στην Αβάνα τον Φεβρουάριο του 2016.

Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2014, η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας και οι  κυβερνήσεις τριών χωρών της Δυτικής Αφρικής – Λιβερία, Σιέρα Λεόνε και Γουινέα –  απηύθυναν διεθνείς εκκλήσεις βοήθειας για την καταπολέμηση της μεγαλύτερης επιδημίας που είχε μέχρι τότε καταγραφεί του θανατηφόρου ιού έμπολα. Σε αντίθεση με την αδύναμη, αδιάφορη και μουδιασμένη αντίδραση καπιταλιστικών δυνάμεων όπως οι ΗΠΑ, Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο, η επαναστατική κυβέρνηση της Κούβας ενήργησε γρήγορα.